Vandaag waren we in Velsen voor een wandeling. De laatste wandeling van Erna zonder een eigen hulphond, een bijzonder moment...
We maakten kennis met Alyda en Zorak, en dat werd een geslaagde match, zodat Zorak binnenkort eens op proef kan komen op zijn vakantieadres.

Flip is 12 jaar!

Gisteren, op 1 februari, ben ik 12 jaar oud geworden.

Mijn verjaarscadeau, een ‘bullenpees’ van 80 cm lag al dagen in de tuin op me te wachten!

Eerst een verjaarspartijtje met een heleboel hondjes op het modderige uitlaatveld en daarna mocht ik een paar keer een half uurtje knagen… Niet langer dan dat en alleen buiten, want… ze zeggen dat het stinkt!

In de middag kreeg ik bezoek van twee kleine jongens, waarvan de jongste "happy birthday to you, in de wei staat een koe, en de koe zegt 'I love you', happy birthday to you!" zong. en mij een hand gaf en een paar snoepjes!

 

’s Avonds lag ik heerlijk bij Jan-Paul te slapen. Toen we weer allemaal in huis waren begrepen mijn vrouwtjes niet dat ik naar mijn bot wilde. Ik heb het op allerlei manieren geprobeerd: smekend kijken, onder het gordijn door bij de deur gaan staan, heen en weer lopen, mijn andere bot brengen, ze snapten het niet… Zo dom… Uiteindelijk ben ik toch maar gaan slapen.

En vanmorgen - ik had de krant al gebracht, en omdat er niemand wakker was, heb ik hem op mijn bed gelegd en ben ik er op gaan liggen - mocht ik gelijk toen Ondine koffie ging zetten naar buiten!!! Hoera, in het zonnetje kon ik heerlijk mijn gang gaan. Er is nu nog 40 cm over. Straks mag ik vast weer een poosje verder, maar eerst even slapen!

 

 

Flip en de winter

Flip geniet van de winter:

Hulphond?!

Als je als hulphond de boodschappen wilt uitpakken en de doos zit in de weg, dan sloop je die gewoon, totdat je erbij kunt!

Flip in de sneeuw

Flip, nu bijna 12 jaar oud, in de sneeuw. Hij hield het langer vol dan de batterij van de camera... die had het te koud!

Flip heeft gewonnen

Wekenlang voerden we een woordeloze strijd over kussens. Flip heeft een dun, oud bolletjeskussen wat hij altijd helemaal opfrommelt tot ‘Mount Everest’ en dan gaat hij er bovenop liggen. Ons leek dat niet altijd even comfortabel omdat er soms veel hond buiten het kussen overblijft.

Al lang geleden kochten we een plat kussen, maar echt populair was het niet, het oude kussen had altijd de voorkeur. Toen kochten we een nieuw balletjeskussen, lekker groot en gevuld. Als je dat maar vaak genoeg gebruikt, dachten wij, wordt het vanzelf plooibaar als het andere… Maar nee, ook dat was geen succes. Flip lag er zichtbaar ongemakkelijk bovenop.

Een tijdje legde ik het oude bolletjeskussen onder het bed, maar voor we dan goed wel allemaal in bed lagen, had Flip het er onderuit gehaald, zijn andere kussen verschoven en zich in zijn oude kussen genesteld.

Toen hebben we het oude bolletjeskussen in dezelfde hoes gedaan als het platte, met het idee dat hij dan met de bovenkant kon rommelen en er tussen hond en harde, koude vloer altijd voldoende zacht kussen beschikbaar bleef. Helaas, die truc ging ook niet op.

Regelmatig kwam Flip, i.p.v. lekker te gaan slapen, bij me zitten, aandacht vragen en hij vertelde zonder woorden dat ik zijn oude kussen moest neerleggen. Uiteindelijk ging hij dan maar weer zuchtend op één van de nieuwe kussens liggen.

Toen hij ’s nachts weer vier, vijf maal gefrustreerd had staan vechten met zijn combinatie-kussen gaf ik me gewonnen. Het bolletjeskussen weer uit de hoes gehaald en apart neergelegd. Twee tellen later lag Flip erop en hij gaat er nauwelijks meer vanaf…

Januari 2013

Lekker uitwaaien

Even heerlijk met Flip op het strand... Jammer dat het zo hard begon te regenen, maar we hebben toch genoten!